۱۵ اکتبر ٬ روز همبستگی و حرکت دسته جمعی جهانی در  بین وبلاگ نویسان جهان برای ابراز نگرانی از نابودی محیط زیست فرارسیده است . حرکتهای این چنینی اگر چه نمی تواند جلوی نابوی محیط زیست را به صورت مستقیم بگیرد اما مطمئنا در آگاهی بخشیدن به افکار عمومی جهان بسیار تاثیر گذار و مفید به فایده است .

 در این نوشته  ابتدا  می خواهم شما را به  شبی در  اواخر سال ۱۳۸۵ ببرم . به شبی که مجسمه های طلایی اسکار در بین برندگان خوشحال آن تقسیم می شدند . بله ٬ امشب شب برگذاری مراسم اسکار ۷۹ است . در سالن کداک لوس آنجلس واقع در بلوار هالیوود غلغله ای برپاست . ماشین های لیموزین مهمانان  خود را  بر روی فرش قرمز پیاده می کنند و عکاسان از فرصت استفاده می کنند و فلاش ها بی وقفه شلیک می شوند .

مجسمه های طلایی امشب در دستان برگزیدگان خوشبختی که صدها میلیون نفر در سراسر جهان آنها را به نظاره نشسته اند ٬ آرام خواهند گرفت .   در بین نامزدهای اسکار که امید پیروزی در سر می پرواراند مردیست که از سالهایی نه چندان دور لقب شکست خورده بزرگ را در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در مصاف با جرج دبلیو بوش به دوش می کشد .

الگور با ساخت فیلم مستند یک حقیقت تلخ An Inconvenient Truth  که با موضوع معرفی وضعیت فعلی جهان و  تاثیر گرمایش جهانی  بر آینده زندگی بر روی  زمین ٬ هدف آگاهی بخشی به سیاستمداران و افکار عمومی جهان را دنبال می کرد ٬ اکنون  خودش را  در بین نامزدهای بهترین فیلم مستند  اسکار هفتاد و نهم می دید  و هنگامی که برای دریافت جایزه خود روی سن رفت با گفتن هموطنان من My fellow citizensسخنش را آغاز کرد٬  گویی که می خواهد در ادامه نامزدی خود برای انتخابات ۲۰۰۸ را اعلام کند . در مورد این فیلم زیاد صحبت نمی کنم اما توجه شما را به خواندن این مقاله جلب می کنم که نقدی بر این فیلم است و شدیدا شما را با حال هوای این فیلم در صورتی که تا به حال آن را  ندیده اید آشنا می کند .

اما امروز باز هم رسانه ها همه از الگور می گویند . الگور   در زمانی که رقیب او جرج بوش توانست رئیس جمهور اعلام  شود و  سرخوش  از قدرت خود به اعمال نظم نوین جهانیش مشغول شود ٬ از این شکست خود را رها کرد و   تلاش هایش را ادامه داد و اکنون توانسته بعد از کسب جایزه  اسکار٬  افتخار بزرگتری  برای خود کسب کند . او در تمام این سالها با تمرکز بر فعالیت های زیست محیطی ٬ همکاری با گروهی از پژوهشگران ارشد سازمان ملل و  ساخت فیلم یک حقیقت تلخ ٬ در قالب یک فعال زیست محیطی  مردم را با حقیقت هراسناک وارد شدن به حالت بدون بازگشت  تا سال ۲۰۱۶ آشنا می سازد . او می گوید اگر این رویه ادامه داشته باشد دیگر امیدی به بازگشت نخواهد بود و با تغییر اقلیم زمین خشکسالی و گرسنگی بخشی از جهان را در بر میگیرد و سیلهای خانمان بر انداز و زیر آب رفتن مناطق ساحلی بسیاری از کشور ها  بخش دیگری را  .  در نتیجه امنیت جهانی به علت پدید آمدن فقر و گرسنگی در سرتاسر جهان به مخاطره خواهد افتاد و میلیون ها نفر بی خانمان و گرسنه و نا امید خواهند شد . صد البته دولتهای توسعه نیافته یا در حال توسعه بار بیشتری از این اتفاق دهشتناک را  بر دوش خواهند کشید و مردم این کشور ها  فاجعه را بیش از مردم کشور های توسعه یافته و  صنعتی که مسبب  اصلی این امر بوده اند  لمس و درک خواهند کرد .

امروز اگر که کمیته نوبل اعلام کرده  با اهداء این جایزه به  الگور و  گروه پژوهشی سازمان ملل قصد دارد کمک کند تا جهانیان بیش از پیش بر تهدیدی که از جانب تغییرات آب و هوا با آن رو به رو است و متاسفانه زیر همهمه ی کوبیدن بر جنگ و تبلیغات سیاسی دولتها  پنهان شده ٬  واقف شوند. ای معنی آن است که  خطر به حدی  جدی است که دیگر مجال از دست دادن زمان  و تعلل باقی نمانده  و چه خوب است که  جدی بودن این  خطر در کشور هایی چون آمریکا و چین و البته تمام کشور های صنعتی  به سیاستمداران و افکار عمومی این کشورها اعلام شود و آنها را از آنچه دولتهای  کشورشان در راه توسعه این کشور ها انجام میدهند  آگاهی ببخشد و  وادار به متعهد شدن به جامعه جهانی برای حفظ و نگهداری  بهتر جهان کند . این یک شوخی نیست که اگر   زمین روزی نابود شود انسان محل دیگری برای زندگی نخواهد داشت .  

+ لینک مطلب +

نوشته شده توسط علی خلیلی در دوشنبه 23 مهر1386 ساعت 22:34